LTV Lockhorst


Baseline / Marjolein Hoendervangers



Geboren    6 juli 1981 in Deventer 
Privé   Woont samen met Gerard
Carrière   Na haar opleiding tot doktersassistente is ze het vak gaan uitoefenen. Eerst in verschillende ziekenhuizen, maar sinds 10 jaar in de huisartsenpraktijk op de Korte Geer.
Jaren lid    10 + 2
 
Marjolein heeft het stokje gekregen van Gerard Hilderink. Hij kent haar nog als meisje en ziet dat ze nu veel met nieuwe leden optrekt. Tijd voor een nadere kennismaking voor iedereen die haar nog niet (goed) kent.

Tennisjeugd

Marjolein is in haar jeugd al lid geweest van onze tennisclub. "Ik denk dat ik tussen mijn tiende en twintigste heb getennist. Ik vond het hartstikke leuk, heb veel getraind en competitie gespeeld. We hadden een grote groep jongeren met wie we veel optrokken, een hele gezellige tijd." Op een gegeven moment vertrok de een na de ander en waren er geen meiden meer van Marjolein haar leeftijd om samen mee te tennissen. Dat was voor haar een reden om ook op te zeggen.
 

Suiker

Iets wat weinig leden weten, is dat Marjolein suikerziekte heeft. Rond haar tiende jaar kwam ze tijdens het buitenspelen wel heel vaak naar binnen om naar de wc te gaan en werd ze een dunne spriet. Toen ze voor een afspraak naar het ziekenhuis ging moest ze meteen blijven. "Ik heb tien dagen in het ziekenhuis gelegen voor onderzoek en voor het instellen van de insuline. Wat ik me vooral herinner van deze tijd is dat ik heel veel bezoek en heel veel kaarten kreeg, wat ik erg leuk vond. En toen ik naar huis mocht dacht ik dat ik beter was." Maar dat was niet het geval. Een tijd van insuline spuiten, bloed prikken, meten en rekening houden met eten brak aan. Sinds een jaar of twee heeft Marjolein een insulinepompje met continue afgifte direct in haar bloed. "Intussen weet ik precies wat ik moet doen of laten als het heel warm is, of als ik ga sporten, of als ik uit mijn ritme ben qua eten. Ik moet er altijd rekening mee houden, wat ik ook eet of ga doen, maar ik kan er alles mee doen. Zoals lekker op vakantie gaan en tennissen. Ik heb een fijn leven."

Nu

Marjolein is momenteel veel te vinden op de club. Twee jaar geleden is ze weer lid geworden, het spelletje is toch te leuk. En ze heeft geluk - er is een grote groep meiden van haar leeftijd. Ze traint met een groepje waarmee ze ook buiten de tennisbaan leuke dingen doet (uit eten of high tea). Daarnaast doet ze mee aan de dinsdagmix; in het voorjaar met haar vader Kees en nu in het najaar samen met Ton Werdler. En ze speel competitie in het voorjaar, najaar en winter. Nu met Sophie, Christel, Eveline en Joyce. "De wintertraining heb ik laten schieten, anders ben ik hier ongeveer elke dag. En dat is niet zo gezellig voor het thuisfront."

"Ik ben na al die tijd weer ingedeeld in de 8. Maar ik vind speelsterkte nu niet meer belangrijk. Het gaat mij veel meer om lekker tennissen en gezelligheid. En dat vind ik nu weer helemaal terug."

We doen als afsluiting een aantal standaardvragen:
  • Welk boek ligt er op je nachtkastje?
    Geen, ik houd helemaal niet van lezen. Bovenaan mijn verjaardagslijstje stond vroeger altijd GEEN BOEK!!!
  • Wat is je favoriete vakantieland?
    Ik heb ooit zes weken vrijwilligerswerk gedaan in Suriname en dat was fantastisch! Dat land geeft mij een speciaal gevoel. Maar een vakantie in Griekenland is ook heerlijk!
  • Met wie zou je wel eens een dag willen ruilen?
    Met een top-tennisser - ik ben wel benieuwd hoe het voelt om op Roland Garros te spelen.
  • Wat is je lievelingseten?
    Ik houd heel erg van zalm en ook van salades.

Stokje


Marjolein mag het stokje doorgeven. En dat valt helemaal nog niet mee. Na lang wikken en wegen besluit ze om Jelco Heins te kiezen. "Dat is zo'n aardige, positieve man! Hij is al heel lang lid en heeft heel veel gedaan voor de vereniging, in verschillende commissies."


Aan het einde van het interview trekken we onze jassen aan. "Fiets je mee?" vraagt de interviewer. Maar Marjolein komt een bekende tegen dus blijft nog even staan kletsen. En daarna zullen een paar van haar teamgenoten van de trainingsbaan af komen, dus het zal nog wel even duren voordat ze op de fiets stapt. Inderdaad, gezelligheid is het sleutelwoord!



AP


Terug naar boven


Ogenblik a.u.b. ...